Zakażenie grzybicą stóp następuje poprzez kontakt z chorym człowiekiem lub zwierzęciem, a także przez glebę, wodę lub rośliny. Ważne jest, aby rozpoznać i leczyć chorobę na czas.
Istnieją różne rodzaje grzybicy stóp i tylko lekarz może prawidłowo zidentyfikować jego typ, przeprowadzając serię badań. Po czym specjalista przepisze kurs, który pozwoli szybko poradzić sobie z chorobą.
Forma międzywyprzeniowa (międzypalcowa).
Ta forma choroby jest uważana za najczęstszą. Zwykle jest aktywowany latem. Rozwój choroby rozpoczyna się od uszkodzeń skóry stóp pomiędzy trzecim a czwartym palcem oraz czwartym i piątym palcem, a następnie stopniowo rozprzestrzenia się na wszystkie fałdy. Główne objawy tego grzyba to:
- pojawienie się pęknięć na skórze;
- obecność białej obwódki wskazującej na oderwanie górnej warstwy skóry;
- pojawienie się płaczących ran;
- uczucie pieczenia i swędzenia;
- powstawanie erozji w miejscu pęknięć;
- rozluźnienie skóry w miarę postępu choroby i zaburzenie jej funkcji ochronnych.
Forma międzypalcowa występuje w większości przypadków na tle formy płaskonabłonkowej. Chorobę tę leczy się maściami. Na początkowym etapie możesz obejść się bez używania tabletów.
Doświadczony specjalista powie Ci, czym są grzyby i dobierze skuteczną terapię dla Twoich stóp. Leki przeciwgrzybicze łagodzą chorobę w ciągu jednego do trzech tygodni. Najważniejsze, aby nie zapomnieć o smarowaniu stóp przepisanym lekiem dwa razy dziennie.
Ta postać choroby ma przebieg przewlekły. Na początkowym etapie nie jest łatwo to ustalić. Dlatego pacjenci często konsultują się z lekarzem, gdy choroba występuje we wszystkich fałdach między palcami. W takim przypadku leczenie może trwać dłużej.
Postać płaskonabłonkowa i hiperkeratotyczna
Choroba ta w większości przypadków dotyka jednej stopy, a w przypadku braku odpowiedniego leczenia rozprzestrzenia się na drugą. Skóra w tej postaci choroby ulega radykalnym zmianom. Zrogowaciałe komórki całkowicie pokrywają stopę. Skóra stóp zaczyna robić się szorstka, a następnie pękać. W przypadku hiperketarozy pięty również ulegają pękaniu. Pojawieniu się nadżerek towarzyszy pieczenie i swędzenie. Pacjent odczuwa ból.
Główne objawy postaci płaskonabłonkowo-hiperkeratycznej to:
- zaczerwienienie skóry;
- swędzenie i łuszczenie się;
- proliferacja zrogowaciałych komórek;
- pojawienie się szorstkich modzeli, w tym na piętach.
Choroba ta może również wpływać na płytkę paznokcia. Z biegiem czasu traci przezroczystość, zmienia odcień i kształt. W zaawansowanych stadiach paznokieć często zaczyna się kruszyć. Leczenie choroby na tym etapie nie jest łatwe. W takim przypadku, oprócz środków zewnętrznych, lekarz może przepisać kurację tabletkami. W leczeniu stosuje się głównie leki skojarzone. Czas trwania kursu ustala specjalista. Leki dobiera się w oparciu o rodzaj grzyba stóp, na który narażony był pacjent.
Forma dyshydrotyczna
Ta forma jest również nazywana pęcherzykową. Jest to niezwykle rzadkie. Chorobie towarzyszy pojawienie się pęcherzy lub pęcherzyków o małej średnicy. Na początku są samotne, ale stopniowo rosną i pękają. Po czym tworzą się wrzody. Ta choroba nie jest łatwa w leczeniu. Sytuację komplikuje fakt, że wirusy i bakterie łatwo przedostają się do organizmu człowieka poprzez pęknięcia i nadżerki. Często choroby takie jak egzema, zapalenie węzłów chłonnych i inne o podobnych objawach rozwijają się równolegle z grzybem.
Należy skonsultować się ze specjalistą, jeśli zaobserwuje się następujące objawy choroby:
- ból i swędzenie w dotkniętym obszarze stóp;
- pojawienie się erozji i pęknięć;
- silne łuszczenie się skóry stóp;
- pojawienie się pęcherzyków lub pęcherzy na skórze.
Często w przypadku braku odpowiedniego leczenia choroba ta przybiera postać bakteryjną. W takim przypadku przezroczysta zawartość pęcherzyków staje się ropna i mętna. U pacjenta występują silne bóle głowy i wzrost temperatury ciała. Leczenie tej choroby obejmuje kompleksową terapię. Lekarz przepisuje miejscowe leki przeciwgrzybicze i tabletki.
Wymazana forma
Ten typ choroby nie jest natychmiast rozpoznawany. Faktem jest, że objawy postaci są usuwane i praktycznie nie przeszkadzają pacjentowi. Wymazanemu rodzajowi grzyba towarzyszy podobny do mąki peeling skóry. Wygląda na to, że stopa jest pokryta drobną mąką. Pomiędzy palcami pojawiają się drobne pęknięcia, które są prawie niewidoczne dla oka. Osoba odczuwa łagodne swędzenie. Nie ma zaczerwienienia.
Leczenie tej postaci choroby jest trudne. Ponieważ pacjent szuka wykwalifikowanej pomocy tylko wtedy, gdy usunięta forma rozwinie się w grzybicę paznokci. Cenny czas jest stracony, a powrót do zdrowia może zająć dużo czasu.
Grzybica paznokci
W tym przypadku mamy na myśli chorobę, której towarzyszy grzybica płytek paznokciowych. Istnieje kilka odmian tej postaci choroby:
- uszkodzenia przez grzyby pleśniowe;
- forma przerostowa;
- zanikowy.
W pierwszym przypadku choroba rozwija się na tle innych zmian paznokciowych. Często płytka paznokcia zmienia kolor, staje się czarny, zielony lub brązowy. Łożysko paznokcia ulega zapaleniu.
W przerostowej postaci choroby płytka staje się żółta i gęstnieje. Paznokieć łatwo się łamie, odsłaniając pogrubiony i łuszczący się naskórek.
W przypadku zanikowej grzybicy paznokci skóra pod paznokciami staje się szorstka, a płytka staje się cieńsza. Jeśli leczenie nie zostanie rozpoczęte na czas, choroba może całkowicie zniszczyć płytkę i łożysko paznokcia.
Rubroficja
Choroba ta nazywana jest również rubromykozą. Charakteryzuje się suchością i łuszczeniem się skóry, a także naczyń krwionośnych. Choroba rozwija się stopniowo, praktycznie bezobjawowo. Dlatego użytkownik nie zauważa tego od razu. Uczucie pieczenia i swędzenie pojawia się dopiero w późniejszych stadiach. Na tym etapie objawy są następujące:
- pojawienie się pęcherzy i pęcherzyków;
- płytki rozprzestrzeniające się na całej podeszwie;
- ból podczas chodzenia, który pojawia się wraz ze wzrostem liczby pęcherzy.
Specjalista będzie mógł przepisać leczenie dopiero po przeprowadzeniu serii badań i przestudiowaniu obrazu klinicznego. Wykonana mikroskopia pozwala określić, jakie rodzaje grzybów występują i w jaki sposób dochodzi do zakażenia stóp. Zabieg przeprowadza się za pomocą środków złuszczających (keratolitycznych). Specjalista przepisze maść lub krem zawierający kwas salicylowy. Kurs obejmuje również stosowanie leków przeciwgrzybiczych. W zaawansowanych przypadkach oprócz terapii stosuje się tabletki. Jeśli konieczne jest wyeliminowanie uszkodzeń płytek paznokciowych, przepisywane są specjalne preparaty.
Kandydoza stóp
Choroba ta jest dość rzadka. Grzyby z rodzaju Candida, które przyczyniają się do rozwoju choroby, są obecne w organizmie każdego człowieka i są uważane za warunkowo chorobotwórcze. Jeśli aktywnie się rozmnażają, możliwe są nieprzyjemne konsekwencje. Rozwój grzybów chorobotwórczych często wiąże się z obniżeniem odporności, która rozwija się na tle regularnego stresu i przepracowania organizmu. Do wystąpienia choroby mogą przyczynić się urazy zawodowe lub domowe lub częste noszenie zamkniętych butów w lecie.
Objawy kandydozy:
- przekrwienie (przepełnienie naczyń krwionośnych);
- oddzielenie warstw skóry od siebie;
- swędzenie i łuszczenie się;
- pojawienie się małych płaskich pęcherzy na stopie;
- wyraźny obrzęk.
Leki przepisywane są indywidualnie, w zależności od stadium choroby. Z reguły jest to kompleksowa terapia obejmująca leki miejscowe i ogólnoustrojowe.
Ważne jest, aby podjąć środki zapobiegawcze, aby uniknąć rozwoju jednej z form grzyba. Są dość proste:
- nie używaj cudzych butów;
- wykonuj pedicure i manicure tylko przy użyciu sterylnych instrumentów;
- wybieraj wygodne buty, które pozwolą Twojej skórze „oddychać”.
Trzymając się tych prostych zasad, zapobieganie chorobie nie będzie trudne.